سرگردان ترازهمیشه

من به این باور ، رسیده ام که من هیچ کاری نمیتوانم بکنم . .

نمی توانم خوشنویسی رابه طور مداوم ادامه بدم ،

نمیتوانم چیزی که خودم یا حتی دیگران ازمن انتظار دارند باشم .. حتی نمیتوانم کمی ازان راباشم ..

کتاب نمیخوانم ، طراحی نمیکنم ، فیلم نمیبینم

این بود ان تابستان بسیارهیجان انگیزی که منتظرش بودم ؟

من ازخودم بدم می اید این رامیتوانم باقطعیت بگویم

احساس بیهودگی میکنم

وهروقت هم خواستم کاری راشروع کنم ، منِ بی اعتماد بنفس همیشگی قوی میشود

حتی اگر باان هم بجنگم وشکستش بدهم ، اطرافیانم مدام می گویند توازپس اینکاربر نمیای

من حتی نمیتوانم تورانگه دارم وبعد انتظارهای دیگرازخودم که خیلی مسخره است نه؟

ناامیدی هرروز مرا میکشد

دست نوشته های معمولی...